Jak uzdrowić siebie i być szczęśliwym cz. 1

-

Jem bardzo zdrowo. Uważam, że jestem w tym dobra i widzę namacalne efekty tych moich wyborów żywieniowych. Choć czasem pozwalam sobie skosztować fast foodów, mięsa, nabiału albo użyć sosów z chemicznymi dodatkami i na pewno jakieś konsekwencje to ma, jednak większy wpływ na moje zdrowie ma to, co jem zdrowego i tylko okazjonalnie daję ciału doświadczyć przyjemności i nieprzyjemności zjedzenia czegoś niezdrowego. Najlepsza moim zdaniem jest dieta wegańska 80% surowych posiłków,
a 20% gotowanych.
Dla niektórych jedzenie nie ma takiego znaczenia. Byle by było smaczne, ugotowane. Najlepiej dobra szynka, pyszny serek, a i KFC się trafi czy zapiekanka. No i słodycze to przecież słodycz życia, jak tu bez nich żyć? I jakie to życie??
Wolą żyć krócej, albo chorować. Rozumiem.

To tytułem wstępu. O tym, czym żywimy swoje ciało. Właściwie nieświadomie myślałam przez ostatnie lata, że to ma najważniejszy wpływ na całość naszego poczucia zdrowia i szczęścia. Jeśli tak, to dlaczego inni, odżywiający się gorzej ode mnie czują się lepiej i owszem, przeziębiają się i chorują, jednak nie miewają tylu bezsennych godzin w nocy, mogą się skoncentrować na pracy,  i po prostu się cieszyć?!
Otóż dzisiaj olśniło mnie, że człowiek potrzebuje też odżywiać się duchowo, i to przynajmniej godzinę dziennie.
A to znaczy bardzo różne rzeczy. Może to być czas spędzony w lesie wśród drzew, może w ogrodzie, może na medytacji. Z tym może łączyć się aktywność ruchowa, aczkolwiek mi lepiej medytuje się w ciszy i spokoju. Kiedyś ciężko było mi wytrzymać nie robiąc nic, więc śpiewałam mantry, modlitwy, ruszałam się. Sposób na „odżywianie się” duchowe każdy musi znaleźć sam. Moment, żeby skontaktować się naszą istotą duchową, naszą boskością, albo Bogiem, jak kto woli, ale też z samym sobą.
Kolejna sprawa – to ruch – tu każdy też ma inaczej, i każdego czasem łapie o to lenistwo. Ja mam teraz tak, że ze stanem różnych moich bolączek – których przyczyny są różne – bez porządnej dwudziestominutowej jogi jestem raczej nieefektywna w czymkolwiek, bo mnie po prostu boli. Czasem stawiający do pionu jest też taniec albo bieg.
Aktualnie pracuję nad tym, żeby być w miarę wyspana i dzięki temu bardziej efektywna w ciągu dnia. 
I jeszcze została kwestia emocji i ludzi, ale to innym razem:)



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Recovery

-
Obraz
Dzisiaj czuję autentycznie pierwszy dzień wiosny. Wczoraj w rękawiczkach i kurtkach.  Dzisiaj na polu jest cieplej niż w domu, można się  grzać od słońca:) Ja czuję, jakbym obudziła się z głębokiego snu po wielu latach. Jakbym właśnie kończyła ciemny okres mojego życia. Zatoczyłam koło po 10 latach w Gdańsku. I teraz znów stoję na rozdrożu Kraków - Jasło - Krosno - i dom.  Zakręt życiowy - ale w pełni pozytywny. " Po co Ci dom - przecież macie już dwa domy" - to słowa mamy. "Ale to Wasze domy" - odpowiadam z przekąsem rozglądając się po pokoju, w którym nie da się już nic wcisnąć, ledwo da się przejść, od czasu do czasu próbuję coś wynieść, coś poprzekładać, ale jakimś takim półprawem, bez nadziei, że z następnym przyjazdem zastanę skrawek przestrzeni. Mimo wszystko ogarnęło mnie wzruszenie, że należę do tego domu, a nie jestem jakimś czasowym gościem i to, czy zechcę zbudować coś swojego, zależy ode mnie - od moich głębokich i prawdziwych pragnień, a nie od sytuacj...
Read more »

Poddanie - fragment filmu i mantra

-
Obraz
  W tej scenie jest moment, kiedy ogarnia mnie szczególne poruszenie. Gdy zreygnowany Aragorn upada na kolana. Widzę w tym pewną akuratność.  Uczucie, kiedy widzisz, że nic się nie zmienia i nic nie możesz zmienić i jedyne co zostaje, to w tym być. A nawet okrutnym by było chcieć coś od tego swojego "ja" żeby robiło inaczej. Zaakceptować te zgliszcza i je przyjąć.  Jest to na pewno punkt wyjścia do tego, żeby potem pojawiła się z kolei nadzieja lub inne "budujące" uczucie.  Choć czasem melancholia  jest już osiągnięciem.  Ważne dla mnie jest próba przyjęcia uczuć jako własnych i próba odejścia od obarczania innych odpowiedzialnością za swoje uczucia, choć automatycznie może się to dziać i to też trzeba zaakceptować i przeczekać, gdy pojawi się konflikt.  Poddanie do "szarej" rzeczywistości Ta mantra poniżej kojarzy mi się podobnie, bo słyszę w niej pewien spokój w podróży, która nie ma końca, ale są odpoczynki w nocy.
Read more »

Niezrealizowanie planu

-
 Piękny poranek. Prawie 9 godzin snu. Cieplutko pod kołderką, poza nią niekoniecznie. W kominku nie wszystkie drwa się wypaliły, więc na szybko coś dorzucam i próbuję zapalić. Nie bardzo da się szybko.  Woda z błonnikiem i bakteriami. Ma być komfortowo - Nic nie powinnam - powtarzam sobie, otwierając drzwi na zewnątrz i wdychając rześkie ranne powietrze. Cudni ptaki śpiewają, szum drzew. Nie słychać nic więcej:) Wejść do wanny. Brr Cieplutka woda. A teraz zimna. Wbrew pozorom to zimny prysznic daje szanse na rozgrzanie:) Tak, troszkę się zmuszam do tego. Pyszna kawa Muzyka? Tak, inspiracje z filmów Godzinę później jestem już gotowa. Jedzenie, posprzątane. Idealnie gotowa.  Nie muszę dzisiaj biec. Łał! *    *    * Wolno podjeżdżający autobus kojarzy mi się ze sceną z  Północ w Paryżu , gdy o północy w uroczym zakątku Paryża przyjeżdżała taksówką z lat 20. i zabierała Gila do tamtych lat.  Ten autobus zabiera mnie właśnie z przecudnej wioski do...
Read more »