-
Budzę się rano i wcale nie czuję się wyspana, jednak nie zasypiam. Oczy ciążą, ciało jest napięte. Leżę w mięciutkim łóżeczku, czuję świeże powietrze zza okna...Spałam całą noc i dziękuję za to. Piękny wczorajszy dzień, poukładane emocje. Dom, w którym mieszkam jest idealny dla moich potrzeb. Cichy, przestronny, zadbany, są ludzie, szanują rzeczy.
Myślę, jak tu zacząć dzień, żeby jak najszybciej doprowadzić się do stanu używalności i pogody.
Robię zieloną kawę, układam naczynia.
Idę na werandę.. nie... na stolik w ogrodzie.
Siadam na trawie...Czym jest ta pustka? Co w niej jest? Samotność...Moje myśli trafiające w otchłań. Robię ćwiczenie z gimnastyki słowiańskiej ze średniego świata, w którym kładzie się głowę na ziemi. Dotykam trawy, czuję ziemię, widzę żyjącą naturę, która mnie przyjmuje. Czuję swoją skórę. Idzie robaczek. Och, jak się cieszę, że go widzę. Po raz pierwszy może w życiu taką radość sprawia mi jakiś chodzący robal. On żyje, on jest obok mnie, więc nie mogę być samotna, jest życie! Powoli zaczynam czuć ciepło w mięśniach i radość. Och, jak jest pięknie!

* * *
Jechała rowerem w deszczu po Krakowie. Na początku wydawało się, że deszcz tylko delikatnie siąpi, ale jadąc już chyba godzinę, czuła ciężkość wody w ubraniach.
"Jest fajnie, jest fajnie! Boże, nic nie widzę, okulary mi zaparowały, muszę je zdjąć. Zaraz coś we mnie wjedzie. Wkładam z powrotem, nie mam przedniego światła, tylne jest chyba ważniejsze...Dojeżdżam na Karpińskiego, szczęśliwa czuję swoje dwie nogi. Przemoczone włosy, tunika, buty...
- Dzięki Ci Absolucie, dzięki Ci Matko Ziemio!
W domu deszcz tak cudownie słychać. Biorę szklankę wody i idę na werandę tylko w sukience i sweterku.
- Cheers!
Oddycham deszczem, chcę się ucieszyć tym cudem z nieba. Piję wodę
- Dziękuję za wodę.
Biorę prysznic, śpiewam J'en ai marre Alizee, robię ciepłą czekoladę
Kochana."

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Recovery

-
Obraz
Dzisiaj czuję autentycznie pierwszy dzień wiosny. Wczoraj w rękawiczkach i kurtkach.  Dzisiaj na polu jest cieplej niż w domu, można się  grzać od słońca:) Ja czuję, jakbym obudziła się z głębokiego snu po wielu latach. Jakbym właśnie kończyła ciemny okres mojego życia. Zatoczyłam koło po 10 latach w Gdańsku. I teraz znów stoję na rozdrożu Kraków - Jasło - Krosno - i dom.  Zakręt życiowy - ale w pełni pozytywny. " Po co Ci dom - przecież macie już dwa domy" - to słowa mamy. "Ale to Wasze domy" - odpowiadam z przekąsem rozglądając się po pokoju, w którym nie da się już nic wcisnąć, ledwo da się przejść, od czasu do czasu próbuję coś wynieść, coś poprzekładać, ale jakimś takim półprawem, bez nadziei, że z następnym przyjazdem zastanę skrawek przestrzeni. Mimo wszystko ogarnęło mnie wzruszenie, że należę do tego domu, a nie jestem jakimś czasowym gościem i to, czy zechcę zbudować coś swojego, zależy ode mnie - od moich głębokich i prawdziwych pragnień, a nie od sytuacj...
Read more »

Poddanie - fragment filmu i mantra

-
Obraz
  W tej scenie jest moment, kiedy ogarnia mnie szczególne poruszenie. Gdy zreygnowany Aragorn upada na kolana. Widzę w tym pewną akuratność.  Uczucie, kiedy widzisz, że nic się nie zmienia i nic nie możesz zmienić i jedyne co zostaje, to w tym być. A nawet okrutnym by było chcieć coś od tego swojego "ja" żeby robiło inaczej. Zaakceptować te zgliszcza i je przyjąć.  Jest to na pewno punkt wyjścia do tego, żeby potem pojawiła się z kolei nadzieja lub inne "budujące" uczucie.  Choć czasem melancholia  jest już osiągnięciem.  Ważne dla mnie jest próba przyjęcia uczuć jako własnych i próba odejścia od obarczania innych odpowiedzialnością za swoje uczucia, choć automatycznie może się to dziać i to też trzeba zaakceptować i przeczekać, gdy pojawi się konflikt.  Poddanie do "szarej" rzeczywistości Ta mantra poniżej kojarzy mi się podobnie, bo słyszę w niej pewien spokój w podróży, która nie ma końca, ale są odpoczynki w nocy.
Read more »

Niezrealizowanie planu

-
 Piękny poranek. Prawie 9 godzin snu. Cieplutko pod kołderką, poza nią niekoniecznie. W kominku nie wszystkie drwa się wypaliły, więc na szybko coś dorzucam i próbuję zapalić. Nie bardzo da się szybko.  Woda z błonnikiem i bakteriami. Ma być komfortowo - Nic nie powinnam - powtarzam sobie, otwierając drzwi na zewnątrz i wdychając rześkie ranne powietrze. Cudni ptaki śpiewają, szum drzew. Nie słychać nic więcej:) Wejść do wanny. Brr Cieplutka woda. A teraz zimna. Wbrew pozorom to zimny prysznic daje szanse na rozgrzanie:) Tak, troszkę się zmuszam do tego. Pyszna kawa Muzyka? Tak, inspiracje z filmów Godzinę później jestem już gotowa. Jedzenie, posprzątane. Idealnie gotowa.  Nie muszę dzisiaj biec. Łał! *    *    * Wolno podjeżdżający autobus kojarzy mi się ze sceną z  Północ w Paryżu , gdy o północy w uroczym zakątku Paryża przyjeżdżała taksówką z lat 20. i zabierała Gila do tamtych lat.  Ten autobus zabiera mnie właśnie z przecudnej wioski do...
Read more »